Якая скруха – дождж лютуе,
Каторы час, каторы дзень.
Напэўна, сонейка бастуе,
На градкі лёг упарты цень.
Нібыта восень ды не лета…
Шалее вецер, дождж ідзе.
Якую ж ён тут мае мэту?
Спакою мне няма нідзе.
Парывам грозным налятае,
Ажно аконца задрыжыць.
Будовы жахам надзяляе,
Сам вырашае: жыць – не жыць…
Яго палохаюцца птушкі:
Буслу не хочацца ляцець…
Пасыпаліся долу грушкі,
Яны не змогуць ацалець.
Якая скруха – дождж штоднёвы…
Гудзе нябесная струна.
Нібыта ёй няма высновы,
Бо беспрытульная яна.
Якая скруха...
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226080200490
Свидетельство о публикации №226080200490
Рецензии