Пэрсэіды альбо Слёзы святога Лаўрэнція
Так здарылася.
Ён прыйшоў з войска у канцы травеню. Гойсаў па сябрах. Лета. Быў у Гародне, Ваўкавыску. Нават у Мурманск завітаў.
Але сустрэў яе, Вольгу, на Тураўшчыне, у леспрамгасе , на танцах, у клубе.
Яму було дваццаць тры, ёй васемнаццаць. Год 1985.
Яны назіралі зоркі, якія коўзаліся долу, як усе жыццё палешукоў. Яна казала, што з дзяцінства чакала яго. Заўсёды будзе з ім...
Ошар, хрышчоны як Лаўрэнці, яе бацька, брыгадзір трактарнай брыгады, камуніст. Закалоў маладых людзей на вушках, вілкамі, раніцай а чацьвёртай.
Зоркі падалі.
Пэрсэiды
© Copyright: Ёхан Леверда, 2026
Свидетельство о публикации №226081100012
Свидетельство о публикации №226081100012
Рецензии