Вецер, вецер...
Вольны, гонкі, несціханы…
Ты смяешся вольнакрылы,
Растрывожыў Целяханы.
Вецер, вецер, ты шумлівы,
Моцны, малады, бог мары…
Нібы песні пералівы,
Разганяеш хутка хмары.
Вецер, вецер, ты разгульны,
Перарывісты ды з сілай.
Узмяцелішся агульна,
Станеш птушкай шызакрылай.
Вецер, вецер, белагрывы…
Хлёсткі, дзікі ды шалёны.
Малады, таму ігрывы,
Ох, нясцерпны, бо зялёны.
Вецер, вецер, ашалелы,
Выеш, плачаш галасамі.
Радуецца ацалелы,
Ты няўцямлівы часамі.
Свидетельство о публикации №226082300527
Эль Нінья сваю сілу набірае,
і сын ягоны, вецер, як буян
з каранямі недзе дрэвы вырывае...
Игорь Лебедевъ 23.08.2026 19:36 Заявить о нарушении