Сыходзіць жнівень у нябыт,
Бо на парозе восень.
Падворак дожджыкам абліт,
На дзень пагод аж восем.
То сонейка прамень гарыць,
То хмары ёсць на небе.
Асенні дзень даводзіць спрыт,
Як павучок на глебе.
Сыходзіць жнівень – лета прыз,
А восень на парозе.
Пагода – кожны дзень – капрыз,
Бо холад у дарозе.
Пакінулі буслы гняздо –
Павырасталі «дзеці».
Гучыць прыкмета – нота «до»,
Бо жнівень – пан на свеце.
Сыходзіць жнівень – вынік ёсць,
Ён даў краіне хлеба.
Пачэсны, шчодры, мілы госць…
Адпачывае глеба…
Восень на парозе
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226082500556
Свидетельство о публикации №226082500556
Рецензии