Прырода прымата мяркуе, што яна можа ўсе нашы ганебныя дзеі схаваць ад нас жа, у бездані памяці.
І яшчэ як можа, як быццам і не было нічога такога.
Асабліва добра гэта ўсё адбываецца, калі акрамя цябе, пра гэта нават і не падазрае ні адна душа.
І гэта не трапляе ні пад які правілы крымінальнага кодэкса краіны, у які ты дажываеш сваё нікчэмнае жыццё.
І дажываеш цалкам жаласна так...
Дзіўным падабенствам дэльфіна, які можа пранырнуць за кавалкам ежы сваёй надзённай на трыста метраў углыб, а потым вынырнуць з бездані і дыхаць, дыхаць.
І патануць на адносным плытаводзе, заблытаўшыся ў нашы прымацкія сеткі, не зразумеўшы, за што яго, млекасосушчаго, вось гэтак...
Цік так, цік так. І толькі так.
Прырода прымата
© Copyright: Ицхак Скородинский, 2026
Свидетельство о публикации №226100901094
Свидетельство о публикации №226100901094
Рецензии