У адным страi

У адным страі

Іскрыць світанак над смугой лясоў,
Трывожны вецер гоніць чорны хмар.
Адвечны кліч далёкіх праайцоў
У нашых сэрцах запаліў пажар.
Стаіць на ўзгорку векавы граніт,
За ім — прасторы мірнае раллі.
Мы трымаем гэты грозны шчыт,
Каб беды да парога не прыйшлі.
На варце рубяжоў у цяжкі час
Гараць агні рашучых грозных вачэй.
Ніхто не здолее зламаць тут нас,
Калі зямля пакліча гарачэй!

Стаіць беларус, трымаючы прыцэл,
А побач — рускі верны пабрацім.
Адзін на дваіх у іх цяпер надзел,
Адзіны дух, што непахісны ў ім.
Звязала доля дзвюх святых краін
У адзіны кулак, у сталёвы клін.
Няхай раве бяссільнай злобай кат —
Насустрач буры крочыць наш атрад!
Вядзе дарога скрозь імглу начэй,
Дзе кожны крок узносіць да вышынь.
Мы станем тут мацней і гарачэй,
Каб чыстай засталася неба сінь!

Грыміць набат праз ветраны абшар,
У кулаку сціскаецца метал!
Хай толькі вораг ступіць на пажар —
Сустрэне ён суровы наш шквал!

У адным страі стаім сцяна да сцяны!
Радзімы верныя і мужныя сыны!
Адпор рашучы ворагу дамо,
Змяцём навек чужое мы ярмо!
Няхай свішча вецер, палае рубеж —
Ты наша брацтва ніколі не сагнеш!
Грыміць над зямлёю адзіны наш кліч:
Ні кроку назад, скрозь полымя ініч!

Скрозь дрыгву і векавы імшар
Пракладзены сцяжыны нашых рот.
Мы супынім ліхі чужы навароч,
Што прагне запаліць святы аплот.
Аўтамат далоні холадам пячэ,
Але ўнутры кіпіць гарачы кроў.
Рака адвагі ў жылах тут цячэ,
Баронячы радзіму зноў і зноў.
За намі — хаты, маці і сястра,
Спакойны сон маленькіх гарадоў.
Пакуль гарыць свяшчэнная гара,
Мы не прапусцім воражых судоў!

І калі ліха кінецца ў прарыў,
Паўстане фронт як непарушны вал.
Хто б гэту сілу ў свеце не зганьбіў —
Убачыць ён смяротны наш аскал!
Салдат з Палесся і ваяр з тайгі
Адзін аднаму прыкрываюць тыл.
І не злічыць, колькі прайшло тугі,
Каб гэты край навекі мірным быў!

Грыміць набат праз ветраны абшар,
У кулаку сціскаецца метал!
Хай толькі вораг ступіць на пажар —
Сустрэне ён суровы наш шквал!

У адным страі стаім сцяна да сцяны!
Радзімы верныя і мужныя сыны!
Адпор рашучы ворагу дамо,
Змяцём навек чужое мы ярмо!
Няхай свішча вецер, палае рубеж —
Ты наша брацтва ніколі не сагнеш!
Грыміць над зямлёю адзіны наш кліч:
Ні кроку назад, скрозь полымя ініч!

Брат за брата, шчыт да шчыта!
Нашая праўда чыстая і свята!
Хай дрыжыць зямля пад нагой —
Мы прымаем рашучы бой!

Разарваў світанак цемру да канца,
Узышло над полем яркае святло.
У цвёрдым позірку кожнага байца
Растала ліха, знікла нават зло!
Мы вартавымі сталі ля варот,
Дзе ворагу заказаны праход.
Няхай запомніць кожны чужанінец:
Нязломны тут стаіць адзіны род!

У адным страі стаім сцяна да сцяны!
Радзімы верныя і мужныя сыны!
Адпор рашучы ворагу дамо,
Змяцём навек чужое мы ярмо!
Няхай свішча вецер, палае рубеж —
Ты наша брацтва ніколі не сагнеш!
Грыміць над зямлёю адзіны наш кліч:
Ні кроку назад, скрозь полымя ініч!