Адна гiсторыя

Адна гісторыя

Шэпчуць стагоддзі скрозь сівы туман,
Попел пажараў сцірае сляды.
Колькі прайшло незваротных нам ран,
Колькі сплыло па рацэ той вады.
Але за спінаю — родны спакой,
Вежы Дняпра і крыніцы лясоў.
Мы ад нараджэння звязаны сцяной
Светлых малітваў і верных багоў.

Помніць кальчуга далёкі той час,
Стрэлы свісцелі ў смузе над ракой.
Помніць стралец той суровы наказ,
Калі ўставала зямля за спакой.
І праз пажары вялікай вайны,
Дзе апаліў кожны камень агонь,
Разам прайшлі гэтай долі сыны,
Моцна трымаючы брата далонь.

І праз стагоддзі нязменны адказ:
Той жа прамень у вачах не пагас!
Крок праз вякі — мы заўсёды ў страі,
На адной непахіснай зямлі!

Адзін народ, адна святая доля,
Адна гісторыя праз цемру і агонь!
Адна надзея, вера і раздолле,
І ў цяжкі час сяброўская далонь!
Праз навальніцы, буры і гады
Адзіны шлях вядзе нас да святла!
Адна перамога назаўжды,
Каб вечна наша памяць тут жыла!

Час памяняе аблічча дарог,
Форму і бронь у імклівым жыцці.
Толькі не здрадзіць святы той парог,
Што запаведана ў сэрцы несці.
Белая Русь і расейскі абшар —
Сплецены карані ў вечнай красе.
Хай не агорне нас холад і смутак,
Праўду народ скрозь вякі пранясе!

І праз стагоддзі нязменны адказ:
Той жа прамень у вачах не пагас!
Крок праз вякі — мы заўсёды ў страі,
На адной непахіснай зямлі!

Адзін народ, адна святая доля,
Адна гісторыя праз цемру і агонь!
Адна надзея, вера і раздолле,
І ў цяжкі час сяброўская далонь!
Праз навальніцы, буры і гады
Адзіны шлях вядзе нас да святла!
Адна перамога назаўжды,
Каб вечна наша памяць тут жыла!

Сціхне на міг барабанны набат,
Зоркі зірнуць з вышыні да краёў.
Там, дзе стаіць непарушна салдат,
Вечная памяць мінулых гадоў...

Адзін народ, адна святая доля,
Адна гісторыя праз цемру і агонь!
Адна надзея, вера і раздолле,
І ў цяжкі час сяброўская далонь!
Праз навальніцы, буры і гады
Адзіны шлях вядзе нас да святла!
Адна перамога назаўжды,
Каб вечна наша памяць тут жыла!