Я прайшоў увесь заасад. Такі цуд. Буйнічы.
Гускі. Вавёркі. Сьмешныя трусікі.
Злыя падлеткі, якія дражнілі самотнага ільва.
Добра быць дужым, калі ад іклаў цябе аддзяляюць краты таўшчынёй у палец.
Чорная котка ішла па тратуары, не заўважаючы нікога.
Далёка за сеткай пасвіліся зубры.
Неба было без дажджу. Так, нейкія хмаркі чапляліся за сівыя дубы.
Тры буслы, мурзатыя, пазіралі мне ў вочы.
І ты ўжо таксама нікуды не паляціш.
Буслы, якiя не ляцяць у вырай
© Copyright: Ёхан Леверда, 2026
Свидетельство о публикации №226102800966
Свидетельство о публикации №226102800966
Рецензии