Схіляю галаву я нізка
Прад помнікамі – след вайны.
Там прозвішчы вялізным спіскам,
Як сведкі жахаў усіх яны.
Імёны звонкія, святыя,
Вы аддалі жыццё сваё.
Учынкі вашы залатыя,
Аб гэтым слова-гімн маё.
Вы ваявалі, ратавалі
Радзіму, родны, мілы край.
Не раз адзіны вы ўставалі
Сцяною, потым: «Памірай!»
Аб гэтым думаю дарэчы,
Сцяжынка слёз сагрэе твар.
Як памяць сэрца давіць плечы,
Ды трэба вытрымаць цяжар.
Схіляю галаву я нізка,
Не згасне Вечнасці агонь.
Гараць імёны доўгім спіскам,
Да іх працягнецца далонь.
Схiляю галаву...
© Copyright: Татьяна Цыркунова, 2026
Свидетельство о публикации №226111000514
Свидетельство о публикации №226111000514
Рецензии