Бричмулла. Дмитрий Сухарев
Чинара къая тюбюнде басыннганды
Джерде-къая тюбюнди
Сени юсюнгден къулакъ башында ёмюрлюк бал чибин зынгырдайды:
Малкъарым Малкъарымды
Малкъарым Малкъарымды
Малкъарым Малкъарымды
.
Мен да джашчыкъ эдим
О джыллада да кёб кёргенем
Джашил Чегем юсюнден
Атам хапарына тынгылай эди
Сабийлени Бричмулла къалай элтгенди
Арбагъа дей эдиле.
Алай сабийлигим озду да, джашлыгъым
Къайсы санны эсимдеди тутмагъанымы да ангыладым,
Мени джылларым саулай да кюерикдиле
Тютюн кибик бош ушакъланы тюбюнде
Ол заманда Нальчик бла саламлашыргъа оноу этдим
Экеулен болуб да алкъын башсызды къатын тюлдюм
Ол джуртда бош заманынгы урунуу бла ашырыргъа,
Чегем таула джылтырагъан джерде
.
Борчха кириб арба сатыб алдыкъ,
Эшекни мангылайында джулдуз бла джегдиле
Отпускда джазыуларын да бердиле
джолну билген эшекге.
А кёпюрде уа, билмей тургъанлай, кёкюреги чанчды,
Мен арбадан тубанеди
Джангурланы ичлери бла эследим,
Чегем таула алда къалай бийлик этедиле,
Чакъырадыла, джылтырайдыла
.
Эшек талгъа тюшгенди,
Сабийлерим къычырадыла энди
Мен а джырлайма,
Чегем да мени джолуму джарытады
Эм бек ариуду кесиеди
.
Татлы от-алтын Малкъарды
Чинара къая тюбюнде басыннганды
Джерде-къая тюбюнди
Сени юсюнгден къулакъ башында ёмюрлюк бал чибин зынгырдайды:
Малкъарым Малкъарымды
Малкъарым Малкъарымды
Малкъарым Малкъарымды
___
Сладострастная отрава - золотая Бричмула,
Где чинара притулилась под скалою, - под скалою...
Про тебя жужжит над ухом вечная пчела:
Бричмула, Бричмулы, Бричмуле, Бричмулу, Бричмулою.
Был и я мальчуган, и в те годы не раз
Про зелёный Чимган слушал мамин рассказ,
Как возил детвору в Бричмулу тарантас -
Тарантас назывался арбою.
И душа рисовала картины в тоске,
Будто еду в арбе на своем ишаке,
А Чимганские горы царят вдалеке
И безумно прекрасны собою.
Но прошло моё детство, и юность прошла,
И я понял, не помню какого числа,
Что сгорят мои годы и вовсе дотла
Под пустые, как дым, разговоры.
И тогда я решил распроститься с Москвой
И вдвоём со своею ещё не вдовой
В том краю провести свой досуг трудовой,
Где сверкают Чимганские горы.
Мы залезли в долги и купили арбу,
Запрягли ишака со звездою во лбу
И вручили свою отпускную судьбу
Ишаку - знатоку Туркестана.
А на Крымском мосту вдруг заныло в груди,
Я с арбы разглядел сквозь туман и дожди,
Как Чимганские горы царят впереди,
И зовут, и сверкают чеканно.
С той поры я арбу обживаю свою
И удвоил в пути небольшую семью,
Будапешт и Калуга, Париж и Гель-Гью
Любовались моею арбою.
На Камчатке ишак угодил в полынью,
Мои дети орут, а я песню пою,
И Чимган освещает дорогу мою
И безумно прекрасен собою!
____
Свидетельство о публикации №226080300973