Проклятый дождь.. Казан Казиев

Терезеден тышында джангур урду
Ашхамда боз кёлекке джюрюйдю
Боз ётюрюк да ташаяды
Бу мыдах кюндю
.
Сен бюгюн юйге барлыкъ тюлсе
Ананга сёлешсенг " сакълама» дерсе
Орамда джангур джаугъаны себебли
Джаланда джауун бла кече назмулады
.
Назмуланы окъусакъ,
Башха анан кёчсекъ
Акъырын айтырса: "Ий да ийсе»
суббай-орунга  ауарса.
.
Къолларым джумушакъ болурла,
Къолларын излеб эркелетирле,
Сагъатны сансыз этиб тешерле,
Тиширыу къадарынгы биринчи сагъаты
.
Эртден бла тёшекден турукъса
Дарийни кёкюрегинде тюз этериксе
Акъырын айтырса юйге барлыкъма,
Мен санга джууап бар деб айтырыкса
.
Ол заманда сен телини ангыларыкъса,
Оюнчакъ болгъанымы,
Шош айтырса: "Налат джауунамы"
Мен юйге нек бармагъанма»
___
«Проклятый дождь»]

За окном барабанит дождь,
Ходит в сумерках серая тень,
И крадется серая ложь,
В этот хмурый ненастный день.

Ты сегодня домой не пойдешь,
Позвонишь, скажешь маме, не жди,
Потому что на улице дождь,
Просто дождь и ночные стихи.

А когда мы стихи прочтем,
Перейдем на другой роман…
Тихо скажешь: «Пусти и впусти!»
Опрокинешься на диван.

Будут руки мои нежны,
Будут руки искать и ласкать,
И пробьют равнодушно часы,
Первый час твоей женской судьбы.

А на утро с постели не встать,
Поправляя шелка на груди…
Тихо скажешь, пойду домой,
Я отвечу тебе: «Иди!!!»

И тогда ты глупышка поймешь,
Что игрушкою мне была,
Тихо скажешь: «Проклятый дождь,
Почему я домой не пошла?!»

А на утро с постели не встать,
Поправляя шелка на груди…
Тихо скажешь, пойду домой,
Я отвечу тебе: «Иди!!!»

И тогда ты глупышка поймешь,
Что игрушкою мне была,
Тихо скажешь: «Проклятый дождь,
Почему я домой не пошла?!»
___


Рецензии